سووشون فقط یک شاهکار ادبی نیست، شناسنامه تاریخی روان جمعی ما ایرانیان است. سیمین دانشور در شیراز اشغالشده جنگ جهانی دوم، آینهای روبروی ما میگذارد که در آن ترسوها، معاملهگران و آرمانخواهان در کنار هم صف کشیدهاند.
شخصیت زری یکی از قویترین پرترههای ادبیات فارسی است. زری ابتدا زنی است که فقط میخواهد کودکانش زنده بمانند، سفرهاش برپا باشد و همسرش در خانه بماند. اما جبر تاریخ به ما یادآوری میکند که بیطرفی در برابر ستم، محافظت از صلح نیست بلکه همکاری با فاجعه است.
شهادت یوسف و صحنه سوگ پایانی و آن جمله جاودانه در انتهای رمان که گریه نکن خواهرم، در خانهات درختی خواهد رویید و درختهایی در شهرت و بسیار درختان در ولایتت، تپش امید در خاک سوخته است. خواندن سووشون برای هر کسی که میخواهد ریشههای مقاومت و شرافت را بشناسد اجباری است.